Ευσεβείς
Ο Άγιος Ιωάννης (Αβουλκερίτης) υπήρξε άρχοντας στην αυλή του πρίγκιπα Δαβίδ Κουροπαλάτου, αλλά εγκατέλειψε τη δόξα του κόσμου για τη μοναχική ζωή. Άσκησε στα γεωργιανά μοναστήρια, στον Όλυμπο της Βιθυνίας και στο Άγιον Όρος, όπου μαζί με τον γιο του Ευθύμιο και τον συγγενή του Τορνίκ έθεσε τα θεμέλια του γεωργιανού μοναχισμού. Με τις προσπάθειές τους ιδρύθηκε η Ιβηρική Μονή, πνευματικό κέντρο των Γεωργιανών στο Άγιον Όρος. Ο Άγιος Ιωάννης εκοιμήθη το 1005.
Ο γιος του, Άγιος Ευθύμιος, διακρινόταν για την ταπείνωση και τη χάρη του. Μετέφρασε στα γεωργιανά πολλά πατερικά και λειτουργικά έργα και καθοδήγησε την Ιβηρική Μονή, ζώντας σε προσευχή και άσκηση. Θαύματα έγιναν κατά την υπηρεσία του, όπως το φως στη Λειτουργία και η παύση της ανομβρίας. Εκοιμήθη το 1028.
Μετά από αυτόν, ο Άγιος Γεώργιος, επονομαζόμενος Μέγας και Οικοδόμος, έγινε ηγούμενος. Ενίσχυσε το μοναστήρι, αλλά αδίκως κατηγορήθηκε και εξορίστηκε, όπου και πέθανε το 1029. Παρά τις δοκιμασίες, η Ιβηρική Μονή παρέμεινε μεγάλο πνευματικό κέντρο.
