Κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των χριστιανών τον 3ο αιώνα, μια ευλογημένη γυναίκα ονόματι Ρουφίνα, που έφευγε από τους διωγμούς, γέννησε τον γιο της Κόντρατ στα βουνά και σύντομα πέθανε. Με τη θεία πρόνοια, το βρέφος επέζησε και τρέφτηκε θαυματουργικά. Ο Κόντρατ πέρασε την παιδική του ηλικία και την εφηβεία στην έρημο, όπου συνάντησε χριστιανούς που τον φώτισαν με το φως της αληθινής πίστης. Έμαθε να διαβάζει και μελέτησε την τέχνη της ιατρικής, αλλά πάνω απ' όλα, αγαπούσε τη σιωπή της ερήμου.
Με την εντολή του διώκτη των χριστιανών Δεκίου, ένας στρατηγός ονόματι Ιάσων ήρθε στην Κόρινθο, ο οποίος συνέλαβε τον Κόντρατ και τους φίλους του, ρίχνοντάς τους στη φυλακή. Ο άγιος υπερασπίστηκε με θάρρος την πίστη του στον Χριστό παρά τις βασανιστήρια. Μη καταφέρνοντας να τον πείσει να απαρνηθεί την πίστη του, ο Ιάσων διέταξε να ρίξουν τους μάρτυρες στα θηρία, αλλά τα θηρία δεν τους άγγιξαν. Οι άγιοι δέθηκαν με τα πόδια τους σε άρματα και σύρθηκαν μέσα στην πόλη, υποβάλλοντας σε λιθοβολισμό. Τελικά, καταδικάστηκαν σε αποκεφαλισμό με το σπαθί. Στο σημείο της εκτέλεσης, οι άγιοι ζήτησαν λίγο χρόνο για προσευχή και στη συνέχεια, ένας-ένας, πλησίασαν τον δήμιο.
Οι μαθητές του αγίου Κόντρατ υπέφεραν επίσης για τον Χριστό: ο Διονύσιος μαχαιρώθηκε με μαχαίρι; ο Βικτωρίνος, ο Βίκτωρ και ο Νικήφορος συνθλίβονταν ζωντανοί σε πέτρινο γουδί; η Κλαυδία είχε τα χέρια και τα πόδια της κομμένα; ο Διόδωρος έριξε τον εαυτό του στη φωτιά που είχε ετοιμαστεί γι' αυτόν; ο Σαραφίων αποκεφαλίστηκε; η Παπία και ο Λεωνίδας πνίγηκαν στη θάλασσα. Πολλές άγιες γυναίκες, μιμούμενες τους συζύγους τους, πήγαν εθελοντικά να υποφέρουν για τον Χριστό.
