Ιερομόναχος
Άγιος Μάρτυρας Γαλακτίων (στον κόσμο Γρηγόριος Στανισλάβοβιτς Ουρμπάνοβιτς-Νόβικοφ) γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1870, στο χωριό Πουδίνο, στην επαρχία Λίδα της Βίλνας, σε αγροτική οικογένεια. Στις 20 Ιουνίου 1900, εισήλθε στην Ιερά Μονή Βαλαάμ της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Στις 1 Μαρτίου 1908, έλαβε το μοναχικό σχήμα. Στις 24 Μαρτίου 1911, χειροτονήθηκε διάκονος και στις 24 Δεκεμβρίου 1915, πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στη μονή και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ως οικονομικός διευθυντής στην εκπροσώπηση του Βαλαάμ στη Μόσχα. Από το 1925, υπηρέτησε στην εκκλησία της Ρζέβσκαγια Εικόνας της Μητέρας του Θεού στη Μόσχα. Στις 29 Ιουνίου 1927, συνελήφθη με κατηγορίες κατασκοπείας και φυλακίστηκε στο Σολοβέτσκυ Ειδικό Στρατόπεδο για 5 χρόνια. Μετά την επιστροφή του το 1932, εγκαταστάθηκε στο χωριό Βερχνί Ποσάντ στην περιφέρεια Ζβενιγκορόντ της Μόσχας, όπου υπηρέτησε σε μία από τις εκκλησίες της περιοχής. Στις 4 Νοεμβρίου 1936, συνελήφθη με κατηγορίες αντισοβιετικής προπαγάνδας. Στις 20 Ιανουαρίου 1937, καταδικάστηκε σε 5 χρόνια εξορίας στο Καζακστάν. Τον Νοέμβριο του 1937, συνελήφθη ξανά με κατηγορίες αντισοβιετικής προπαγάνδας. Στις 4 Δεκεμβρίου 1937, ο ιερομόναχος Γαλακτίων καταδικάστηκε σε θάνατο με εκτέλεση. Η ποινή εκτελέστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1937. Ταφή του έγινε σε κοινό άγνωστο τάφο. Αγιοκατατάχθηκε με απόφαση της Ιεράς Συνόδου στις 27 Δεκεμβρίου 2000.
