Πρεσβύτερος
Ο Φεόδωρος Ξενοφώντος Κολέροβ γεννήθηκε το 1882 στο χωριό Σεμενόβσκογιε, στην επαρχία Τβερ. Το 1905 αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Τβερ και χειροτονήθηκε ιερέας. Μέσω της ζήλου του, ο π. Φεόδωρος προσέλκυσε τις καρδιές των πιστών, γινόμενος πατέρας για τους ενορίτες του και παρέχοντας τους βοήθεια σε δύσκολες καταστάσεις. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ηγήθηκε της κοινωνίας βοήθειας στο μέτωπο. Μετά την επανάσταση, συνέχισε να υπηρετεί παρά τις διώξεις από τις σοβιετικές αρχές. Το 1919 συνελήφθη αλλά σύντομα αφέθηκε ελεύθερος. Το 1922, εν μέσω πείνας και διωγμών κατά της Εκκλησίας, ο π. Φεόδωρος παρακολούθησε συνέδριο κληρικών στη Μόσχα, όπου έγινε εκπρόσωπος της Επισκοπής Τβερ. Ωστόσο, σύντομα αποχώρησε από το ανανεωτικό κίνημα και εξομολογήθηκε στον επίσκοπο. Το 1928 οι αρχές έκλεισαν τον Ναό της Μεταμορφώσεως και ο π. Φεόδωρος συνελήφθη για την αντίστασή του. Η δίκη του και άλλων κατηγορουμένων διεξήχθη το 1929, όπου ο π. Φεόδωρος καταδικάστηκε σε εκτέλεση διά πυροβολισμού. Παρά όλες τις δοκιμασίες του, διατήρησε την ειρήνη και την ηρεμία του, περιμένοντας τη συνάντησή του με τον Κύριο. Στις 29 Νοεμβρίου 1929, ο π. Φεόδωρος εκτελέστηκε.
