Η Οσία Ευπραξία ήταν κόρη του συγκλητικού Αντίγονου και συγγενής του Θεοδοσίου του Μεγάλου. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η μητέρα της, μια ευσεβής γυναίκα, την πήρε και πήγαν μαζί στην Αίγυπτο. Εκεί φιλοξενήθηκαν σε ένα μοναστήριο. Η μικρή Ευπραξία, νιώθοντας μεγάλη λαχτάρα για τον μοναστικό τρόπο ζωής, παρέμεινε στην αδελφότητα, παίρνοντας την ευχή και την ευλογία της μητέρας της.
Καθώς μεγάλωνε, οι ασκητικοί της αγώνες, οι νηστείες και οι αρετές της αυξάνονταν. Πέρασε από πολλές δοκιμασίες, τις οποίες υπέμεινε με θάρρος, κρατώντας άσβεστη τη φλόγα της πίστης στο πρόσωπο του Θεού. Της δόθηκε, έτσι, το χάρισμα των θαυμάτων. Φρόντιζε τους ανθρώπους και θεράπευε τους ασθενείς, που προσέρχονταν σε αυτή ζητώντας βοήθεια.
Πριν από τον θάνατό της, οραματίστηκε ένα φωτεινό παλάτι, μέσα στο οποίο ετοιμαζόταν μια κατοικία για την ίδια. Η αγία έβαλε τα κλάματα, παρακαλώντας τον Κύριο να της δώσει κι άλλο χρόνο για μετάνοια. Ωστόσο, σύντομα νόσησε και κοιμήθηκε στην ηλικία των τριάντα ετών († 413).
