Aρχιμανδρίτης
Ο Όσιος Ευθύμιος γεννήθηκε στην πόλη Νίζνιυ-Νόβγκοροντ της Ρωσίας από ευσεβείς γονείς, με ισχυρό θρησκευτικό φρόνημα. Από μικρή ηλικία μελετούσε τις γραφές και τα ιερά κείμενα των πατέρων της εκκλησίας. Επισκεπτόταν συχνά τον ναό και περνούσε πολλές ώρες προσευχόμενος, ακούγοντας τους ψαλμωδούς και επαναλαμβάνοντας στον νου του τα λόγια του Ευαγγελίου. Αποφασισμένος να ενστερνιστεί τον μοναχισμό, μετέβη στη μονή της Αναλήψεως του Κυρίου, όπου έλαβε το μοναχικό σχήμα από τον ηγούμενο Διονύσιο.
Αφιέρωσε όλη τη ζωή στον Χριστό. Ήταν ενάρετος και κοπίαζε καθημερινά, πασχίζοντας να νικήσει τα πάθη και να υπερβεί τις παγίδες του πονηρού. Διακονούσε στον φούρνο της μονής, καλλιεργώντας διαρκώς μέσα του τη μνήμη του θανάτου. Η υπομονή και οι άθλοι του προκαλούσαν τον θαυμασμό των αδελφών του ασκητών, οι οποίοι τον αντίκρυζαν ως άγγελο Κυρίου.
Ο μεγάλος πρίγκιπας Μπόρις Κωνσταντίνοβιτς κάλεσε τον Όσιο Ευθύμιο να χτίσει μια μονή στην πόλη Σούζνταλ. Αφού έλαβε ευλογία, ο άγιος έχτισε έναν ναό προς τιμήν του Αγίου Βασιλείου και έπειτα μετέβη στο Σούζνταλ. Μαζί με τον πρίγκιπα και τον επίσκοπο Ιωάννη, επέλεξαν την τοποθεσία της νέας μονής και ξεκίνησαν την ανοικοδόμηση του ναού προς τιμήν της Μεταμορφώσεως του Κυρίου.
Τα εγκαίνια έγιναν το 1352. Παράλληλα, ο Όσιος Ευθύμιος διορίστηκε αρχιμανδρίτης. Συνέχισε να εργάζεται για τη θεμελίωση της μονής, χτίζοντας νέες εκκλησίες και τράπεζες. Όρισε αυστηρούς κανόνες για τον καθημερινό βίο και απαίτησε υπακοή, ειρήνη και αγάπη στις σχέσεις μεταξύ των μοναχών.
Επισκεπτόταν συχνά τον Άγιο Σέργιο του Ραδονέζ, όπου του δινόταν η ευκαιρία να συναντήσει πεφωτισμένους ανθρώπους και να διευρύνει τους πνευματικούς του ορίζοντες. Ζούσε προσευχόμενος, νηστεύοντας και κάνοντας διαρκώς ελεημοσύνες, βοηθώντας τους φτωχούς και θεραπεύοντας τους ασθενείς. Όταν αισθάνθηκε πως πλησίαζε η ώρα της κοίμησής του, κάλεσε τους αδελφούς του μοναχούς, τους παρηγόρησε και προφήτευσε πως η μονή δεν θα ερημώσει μετά τον θάνατό του.
Ο Όσιος Ευθύμιος κοιμήθηκε την 1η Απριλίου 1405, μετά από 52 χρόνια που έζησε και εργάστηκε για την ευημερία του μοναστηριού. Ετάφη στο μνήμα που είχε δημιουργήσει ο ίδιος. Η θαυματουργική του χάρη εξακολουθεί να δρα και να θεραπεύει τους πιστούς που προσφεύγουν σε αυτόν.
