Μάρτυς Εκατερίνα Ανδρέεβνα Άρσκα γεννήθηκε το 1875 στην Αγία Πετρούπολη σε μια πλούσια οικογένεια εμπόρων. Ο πατέρας της ήταν κτίτωρ μιας εκκλησίας και η μητέρα της ασχολούνταν με την ανατροφή των παιδιών. Η Εκατερίνα σπούδασε στο Αλεξανδρινό Ινστιτούτο, όπου γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο, έναν αξιωματικό της πυροβολαρχίας. Παντρεύτηκαν το 1899. Μετά τον γάμο, η Εκατερίνα αφιερώθηκε στην οικογένεια και τα παιδιά της. Στην οικογένεια επικρατούσε ατμόσφαιρα αγάπης και ευημερίας, και οι εκκλησιαστικές παραδόσεις αποτέλεσαν τη βάση της οικογενειακής της ζωής. Με την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο σύζυγός της τραυματίστηκε και επέστρεψε στην Πετρούπολη. Μετά τον Οκτώβριο του 1917, η οικογένεια έχασε την περιουσία της, και η Εκατερίνα έχασε όλη της την οικογένεια από δυσεντερία. Αφού έμεινε χωρίς μέσα επιβίωσης, έγινε ενεργό μέλος της Αδελφότητας του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι. Το 1932, η Εκατερίνα συνελήφθη, δείχνοντας θάρρος κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, χωρίς να κατονομάσει καμία οικογένεια. Καταδικάστηκε σε 3 χρόνια φυλάκισης σε καταναγκαστικά έργα. Μετά την απελευθέρωσή της, της απαγορεύτηκε να ζήσει στην Λένινγκραντ και εγκαταστάθηκε στις Μποροβίτσι. Το 1937, η Εκατερίνα συνελήφθη ξανά για 'εκκλησιαστικά ζητήματα' και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τις κατηγορίες υπό βασανιστήρια. Στις 10 Δεκεμβρίου 1937, της επιβλήθηκε θανατική ποινή και στις 17 Δεκεμβρίου εκτελέστηκε.
