Πατριάρχης
Ο Άγιος Εφραίμ, Πατριάρχης της Σερβικής Εκκλησίας, ήταν γιος ιερέα. Από τη νεαρή του ηλικία ποθούσε να ζήσει έναν μοναχικό βίο, πράγμα που έκρυβε από τους γονείς του. Ωστόσο, μεγαλώνοντας γνώρισε έναν ερημίτη με το όνομα Βασίλειος. Άρχισε να ασκητεύει κοντά του, να νηστεύει και να προσεύχεται.
Σταδιακά εντάχθηκε στον μοναχισμό. Εγκαταστάθηκε, αρχικά, στο Άγιον Όρος, στην Ιερά Μονή Ιβήρων, ενώ αργότερα επέλεξε να ζήσει σε απομόνωση, ακολουθώντας έναν ερημίτη μοναχό. Μετά τον θάνατο του βασιλιά Δουσάν και τη γενικότερη αναταραχή που ακολούθησε, ο Εφραίμ ξυλοκοπήθηκε άγρια από ληστές. Ο πατριάρχης Σάββας τον πήρε τότε κοντά του και τον βοήθησε να αναρρώσει.
Το 1375, η σύνοδος τον εξέλεξε πατριάρχη. Ο Άγιος Εφραίμ, μη περιμένοντας μια τέτοια εξέλιξη, θρήνησε για τη μοναχική και ησυχαστική ζωή του. Ωστόσο, χειροτονήθηκε και επιτέλεσε τα καθήκοντά του, έως το 1382. Τη χρονιά εκείνη παραιτήθηκε και επέστρεψε στην απομόνωση. Μετά τον θάνατο του μακαρίου Σπυρίδωνα το 1388, ο Εφραίμ κλήθηκε να ανέβει και πάλι στον πατριαρχικό θρόνο.
Κοιμήθηκε στις 15 Ιουνίου 1400, σε ηλικία 88 ετών. Τα λείψανά του βρίσκονται στον μεγάλο πατριαρχικό ναό.
Η μνήμη του αγίου τιμάται στις 30 Αυγούστου.
