Ο Άγιος Δωρόθεος ήταν μαθητής του Αγίου Ιωάννη του Προφήτη στο μοναστήρι του Αββά Σεριδίου στην Παλαιστίνη. Έζησε κατά τον 6ο αιώνα. Στα νεανικά του χρόνια, μελέτησε επιμελώς διάφορες επιστήμες και, βυθισμένος στην ανάγνωση, ένιωσε βαθιά αγάπη για τη σοφία. Μετά την είσοδό του στο μοναστήρι, αφιερώθηκε στον ασκητικό του αγώνα, φιλοξενώντας και διακονώντας τους προσκυνητές.
Έχτισε ένα νοσοκομείο και υπηρετούσε σε αυτό, παρά τις ασθένειες και τις προσωπικές του αδυναμίες. Ζούσε στο κελλί του Αγίου Ιωάννη, στον οποίο αποκάλυπτε τις σκέψεις του και ακολουθούσε τις συμβουλές του. Μετά τον θάνατο του τελευταίου, ίδρυσε μια νέα αδελφότητα και φρόντιζε για τους μοναχούς έως την ημέρα της κοίμησής του.
Το γραπτό έργο που μας παραδίδεται από τον Αββά Δωρόθεο διακρίνεται για τη βαθιά πνευματική του σοφία και τον απλό τρόπο διδασκαλίας. Αποκαλύπτει την εσωτερική ζωή ενός πραγματικού χριστιανού και τον δρόμο για την ανύψωσή του προς τον Θεό.
Οι διδασκαλίες του Αββά Δωρόθεου χρησιμεύουν ως εισαγωγή για εκείνους που έχουν ξεκινήσει έναν αγώνα πνευματικής προόδου, προσφέροντας απλές συμβουλές και λεπτομερή ανάλυση. Τα έργα του διαδόθηκαν ευρέως και αντιγράφηκαν σε πολλές μοναστηριακές βιβλιοθήκες, παραμένοντας επίκαιρα για όλους τους χριστιανούς.
