Ηγούμενος
Ο Όσιος Δίος καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας. Από τα νεανικά του χρόνια ζούσε ασκητικά, αγωνιζόμενος ενάντια στα πάθη της σάρκας και τις παγίδες του πονηρού. Τηρώντας αυστηρή νηστεία, προσευχή και έχοντας τον νου του στραμμένο πάντοτε στον Κύριο, κατάφερνε να υπερβαίνει κάθε πνευματικό κίνδυνο.
Έζησε στην Αντιόχεια για πολύ καιρό, έως ότου έλαβε θείο όραμα, που τον παρότρυνε να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, βρήκε ένα ερημικό μέρος όπου εγκαταστάθηκε, χτίζοντας μια καλύβα, και, οπλισμένος με τη δύναμη της προσευχής, αγωνίστηκε ενάντια στους δαίμονες που τον ταλαιπωρούσαν. Προσευχήθηκε στον Θεό και από το ραβδί του, που το είχε αφήσει καρωμένο στη γη, φύτρωσε σε μια βελανιδιά.
Ο Όσιος Δίος θεράπευε τις ασθένειες των ανθρώπων και τους καθοδηγούσε προς τη σωτηρία της ψυχής τους. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος, ακούγοντας γι' αυτόν, αποφάσισε να τον επισκεφθεί και, εντυπωσιασμένος από το φως της προσωπικότητάς του, διέταξε την κατασκευή μιας εκκλησίας και ενός μοναστηριού. Ο άγιος έγινε, έτσι, πάμπολλα, οδηγώντας την αδελφότητά του προς την αρετή και βοηθώντας όλους όσους είχαν ανάγκη.
Τα θαύματα που σχετίζονται με το όνομά του είναι πάμπολλα.
Ο άγιος έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα, φροντίζοντας τους ανθρώπους, έως ότου αρρώστησε. Προφήτευσε, ακόμη, τον θάνατό του και ζήτησε να ταφεί στη μονή. Μετά την κοίμησή του, παρά την επιθυμία του αυτοκράτορα και του πατριάρχη να μεταφέρουν το σώμα του στην πόλη, οι μοναχοί εκπλήρωσαν την επιθυμία του και τον έθαψαν στο μοναστήρι, δοξάζοντας τον Θεό για την ευλογία που τους είχε δοθεί.
