Aρχιμανδρίτης
Άγιος Διονύσιος, γέννημα της Ρζέβ, γεννήθηκε στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα. Αφού έλαβε μοναστική εκπαίδευση, πήρε μοναστικούς όρκους και σύντομα έγινε ηγούμενος της Ιεράς Μονής της Σταρίτσας. Το 1610, έγινε ηγούμενος της Λαύρας του Τιμίου Σergίου κατά τη διάρκεια μιας ταραχώδους περιόδου, όταν η Λαύρα ήταν υπό πολιορκία, και ηγήθηκε της οργάνωσης της άμυνας.
Ο Διονύσιος έγινε ο συγγραφέας εκκλήσεων προς τον ρωσικό λαό, οι οποίες ενέπνευσαν το απελευθερωτικό κίνημα. Η εξουσία του ήταν μεγάλη, και του ανατέθηκε η διόρθωση των λειτουργικών βιβλίων. Ωστόσο, είχε εχθρούς που τον κατηγόρησαν για παραποίηση των μεταφράσεων των υπηρεσιών. Ο σεβάσμιος υπήρξε θύμα σύλληψης και βασανιστηρίων, αλλά υπέμεινε όλες τις δοκιμασίες με γενναιότητα.
Η επιστροφή από την αιχμαλωσία του Πατριάρχη Φιλαρέτου και η άφιξη του Πατριάρχη Ιεροσολύμων επέτρεψαν την αναθεώρηση της καταδίκης του Διονυσίου, η οποία αναιρέθηκε πλήρως. Εκοιμήθη στις 12 Μαΐου 1633, αφήνοντας πίσω του ένα παράδειγμα μοναστικής υπηρεσίας.
