Ο Άγιος Διονύσιος γεννήθηκε στο χωριό Σκλάταινα της Καρδίτσας από ευσεβείς γονείς, τον Νικόλαο και τη Θεοδώρα. Από μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στον Θεό. Μάλιστα, όταν ήταν ακόμη βρέφος, ένας σταυρός σχηματίστηκε πάνω από την κούνια του, προμηνύοντας τη μετέπειτα πορεία που θα ακολουθούσε. Μετά τον θάνατο των γονιών του, άρχισε να διδάσκει σε παιδιά, μέχρι που γρήγορα αποφάσισε να αφιερωθεί σε έναν μοναχικό βίο.
Στην ηλικία των 18 ετών, μετέβη στα Μετέωρα, όπου έγινε μοναχός και ασκήτευσε κοντά στον Γέροντα Σάββα, παίρνοντας το όνομα Δανιήλ. Εκεί προόδευσε πολύ πνευματικά. Αργότερα, αναζητώντας περισσότερη ησυχία, μετέβη στο Άγιον Όρος, όπου συνάντησε τον Γέροντα Σεραφείμ. Εκείνος έγινε επίσης πνευματικός του καθοδηγητής.
Ο Διονύσιος δημιούργησε ένα κελλί για τον εαυτό του στην έρημο, όπου ζούσε με αυστηρή σιωπή και νηστεία. Έκτισε, ακόμη, μια εκκλησία προς τιμήν της Αγίας Τριάδας και αξιώθηκε να δει θεϊκές αποκαλύψεις. Μετά από επτά χρόνια μοναχικής ζωής, κλήθηκε να γίνει ηγούμενος της Μονής Φιλοθέου, φροντίζοντας για την τάξη και την πνευματική ζωή της αδελφότητας. Ωστόσο, αντιμετωπίζοντας τη δυσαρέσκεια ορισμένων μοναχών, αποσύρθηκε ξανά στην έρημο.
Συνέχισε τη ζωή του στη Βέροια, όπου ενίσχυσε την τοπική εκκλησία και συνέταξε κανόνες για την αδελφότητα. Φρόντισε για τη σωτηρία των λαϊκών, επισκεπτόμενος τα χωριά τους και προτρέποντάς τους να ζουν ενάρετα. Μετά τον θάνατο του Επισκόπου Βεροίας, του ζητήθηκε να αναλάβει ο ίδιος τη θέση του, όμως αρνήθηκε. Τελικά, επέστρεψε στον Όλυμπο, όπου ίδρυσε τη Μονή της Αγίας Τριάδας και συνέχισε τη μοναστική του ζωή.
Ο άγιος έκανε πολλά θαύματα, θεραπεύοντας τους ασθενείς και καθοδηγώντας τους αμαρτωλούς στη μετάνοια. Διέθετε, ακόμη, το χάρισμα της προόρασης. Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, ενώ βρισκόταν στη Μονή Δημητριάδος, ένιωσε πως ερχόταν η ώρα της κοίμησής του και ζήτησε να μεταφερθεί στον Όλυμπο. Με τα τελευταία του λόγια προέτρεπε τους αδελφούς του να τηρούν τον κανόνα και να διαφυλάσσουν με κάθε τρόπο την αγάπη.
Το σώμα του τάφηκε στον νάρθηκα της εκκλησίας. Από το μνήμα του ανέδυσε πλούσιο άρωμα, μαρτυρώντας την αγιότητά του.
Ο Άγιος Διονύσιος δοξάστηκε για τον ενάρετο και ασκητικό βίο του, κερδίζοντας την επουράνια Βασιλεία των ουρανών.
