Το 177 μ.Χ. σαράντα τρεις μάρτυρες ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό και θανατώθηκαν για αυτό στη Λυών. Την ίδια χρονιά, οι εκκλησίες της Λυών και της Βιέννης συνέταξαν επιστολή σχετικά με την αμετακίνητη στάση των Γάλλων πιστών και την ομολογία της πίστης τους. Η επιστολή αυτή αποτελεί το πρώτο ντοκουμέντο και απόδειξη της ύπαρξης χριστιανών στην περιοχή της σύγχρονης Γαλλίας. Η επιστολή περιγράφει τους διωγμούς κατά την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου, όταν οι ειδωλολάτρες δεν επέτρεπαν στους Χριστιανούς να εισέλθουν στα σπίτια και στις αγορές τους, ενώ το πλήθος τους χτυπούσε και τους καταδίωκε στους δρόμους.
Πολλοί χριστιανοί φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν. Μεταξύ τους υπήρχαν αυτοί που ήταν έτοιμοι να μαρτυρήσουν για τον Χριστό και αυτοί που ένιωθαν αβάσταχτο φόβο. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Επίσκοπος της Λυών, Πόντικος, ο οποίος, παρά τη μεγάλη ηλικία του, εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστή και ρίχτηκε στη φυλακή, όπου σύντομα απεβίωσε. Ακόμα, η Αγία Μπλανδίνη, μετά από πολλές ταλαιπωρίες, απεβίωσε υποφέροντας περισσότερο από όλους.
Οι υπόλοιποι μάρτυρες ρίχτηκαν στην αρένα με τα άγρια θηρία. Οι ειδωλολάτρες ατίμαζαν τα νεκρά σώματά τους, ρίχνοντάς τα στα σκυλιά και καίγοντάς τα.
