Η μάρτυς Θεσσαλονίκη ήταν κόρη του ειδωλολάτρη ιερέα Κλέωνα, αλλά ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη. Ο πατέρας της μάταια προσπαθούσε να την επαναφέρει στην ειδωλολατρία. Μη πετυχαίνοντας τίποτε, μαστίγωσε τη Θεσσαλονίκη με νεύρα βοδιών, της συνέτριψε τα πλευρά με ραβδιά και, αφού την αποστέρησε από την κληρονομιά, την έδιωξε από το σπίτι.
Δύο άνδρες, ο Αύκτος και ο Ταυρίων, προσπάθησαν να υπερασπιστούν τη Θεσσαλονίκη και να συνετίσουν τον πατέρα της, που είχε σκληρύνει την καρδιά του. Εκείνος τους κατήγγειλε στον διοικητή Τορίβιο. Με εντολή του Τοριβίου, τους χτύπησαν με ραβδιά και πέτρες και τους έριξαν σε κάμινο, η οποία όμως θαυματουργικά έσβησε από τη βροχή. Έπειτα τους έριχναν βέλη, καταξέσκιζαν τα σώματά τους με σιδερένια όργανα και, τέλος, τους έριξαν στον κόλπο. Όταν οι άγιοι διασώθηκαν από αυτά τα βασανιστήρια, ο Τορίβιος διέταξε τον αποκεφαλισμό τους.
Και η Θεσσαλονίκη παραδόθηκε σε βασανιστήρια και τελείωσε τη ζωή της για την ομολογία του Χριστού. Το σώμα της ενταφιάστηκε με τιμή στην Αμφίπολη μαζί με τους μάρτυρες Αύκτο και Ταυρίωνα.
