Όταν ο Ιουστίνος βασίλευε στη ελληνική γη, στη γη του Ομυρίτη, ο άνομος βασιλιάς Δουναάν, Ιουδαίος στην καταγωγή, κατεδίωκε σφοδρά τους Χριστιανούς. Επιθυμούσε να εξαλείψει την χριστιανική πίστη, ωστόσο στην πόλη Νατζράν, χάρη σε ευσεβείς πρέσβεις, το χριστιανισμό άνθιζε. Ο Δουναάν, μαθαίνοντας για την ανυπακοή των κατοίκων της Νατζράν, πολιορκούσε την πόλη και απαιτούσε την απάρνηση του Χριστού. Οι πολίτες, συμπεριλαμβανομένου του Αγίου Αρέφα, υπερασπίστηκαν με σταθερότητα την πίστη τους, απορρίπτοντας τις απειλές του βασιλιά.
Ο βασιλιάς, αδυνατώντας να καταλάβει την πόλη, κατέφυγε σε δόλο και με απάτη μπήκε στη Νατζράν, μετά από το οποίο άρχισε να διώκει τους Χριστιανούς. Διέταξε την εκτέλεση ιερέων και πιστών, συμπεριλαμβανομένων 427 αγίων μαρτύρων, καίγοντάς τους για την πίστη τους στον Χριστό. Ο Άγιος Αρέφα, όντας πρεσβύτερος, υπερασπίστηκε με θάρρος την πίστη, γι' αυτό και συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Πριν από την εκτέλεσή του, ενέπνευσε τους πολίτες σε σταθερότητα, προτρέποντάς τους να μην φοβούνται τον θάνατο για χάρη του Χριστού. Όλοι τους, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, πήγαν με χαρά στον μαρτυρικό θάνατο, επιθυμώντας να λάβουν το στεφάνι της δόξας. Η μητέρα Σινκλιτίκια και οι κόρες της επίσης αποδέχτηκαν τον μαρτυρικό θάνατο, μη απαρνούμενες τον Χριστό, και με χαρά πήγαν στην πυρά.
Μετά την εκτέλεση των αγίων, ο βασιλιάς Δουναάν, μη υποχωρώντας, συνέχισε να διώκει τους Χριστιανούς, αλλά σύντομα τον βρήκε η θεία τιμωρία. Έστειλε πρέσβεις σε άλλους βασιλιάδες, επιθυμώντας να εξαλείψει τους Χριστιανούς, αλλά ο ευσεβής βασιλιάς Ελεζβοΐ, μαθαίνοντας για τους διωγμούς, συγκέντρωσε στρατό για να προστατεύσει τους πιστούς. Έτσι, οι άγιοι μάρτυρες, που υπέμειναν τα βάσανα για τον Χριστό, έγιναν παράδειγμα πίστης και σταθερότητας για όλους τους Χριστιανούς.
