Επίσκοπος
Ρωμαῖος πολίτης Ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἔζησε στο τέλος τοῦ 1ου αἰῶνα καὶ ἦταν ἐπίσκοπος ἐν Φιλίπποις Θράκης. Μνημονεύεται ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο ἐν τῷ Ἐπιστολῇ πρὸς Ῥωμαίους (Ρωμ. 16:14).
Εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ βιβλίου «Ὁ Ποιμήν», γραμμένον ὑπὸ τῆς ἐπιρροῆς ἀποκαλύψεων ἄνωθεν. Στὸν «Ποιμένα» ἀναφέρεται ἡ ζωή του ἐν Ῥώμῃ κατὰ τὸν χρόνον τοῦ Πάπα Κλήμεντος, ὅσον καὶ ὁ πλούτος του καὶ οἱ κοσμικές ἀσχολίες του, ὅπως καὶ ἡ ἀνεπαρκὴ αυστηρότητα πρὸς τὴν ἐιδωλολάτρισσα γυναίκα του καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς υἱοὺς του, γι' ἀυτό καὶ ἐτιμωρήθη μὲ τὴν ἀπώλεια τοῦ πλούτου του. Σὲ ἀπορία γιὰ τὰ αίτια τῶν δεινῶν του, ὁ Ἑρμᾶς ἐδιδάχθη μὲ μιὰ σειρά ὁραμάτων ποὺ συνθέτουν τὸ περιεχόμενο τοῦ βιβλίου. «Ὁ Ποιμήν» ἀνήκει σὲ ἀποκαλυπτικά ἔργα καὶ εἶχε σημαντική ἐπίδραση, προσωρινὰ ἐντασσόμενος στὴν Βίβλο, ἀλλὰ δὲν ἐντάχθηκε στὸν τελικό κανόνα τῶν Ἱερῶν Γραφῶν.
Ἦταν Ἅγιος Ἀπόστολος τῶν 70 καὶ ἔπαθε μαρτυρικό θάνατο στὸν 1ο αἰῶνα. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐκάλεσε τοὺς Ῥωμαῖους νὰ χαιρετήσουν τὸν Ἀπόστολο Ἑρμᾶ (Ρωμ. 16:14).
