Ηγουμένη
Η Οσία Ανθούσα έζησε στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας κατά τον όγδοο αιώνα. Αρνούνταν να νυμφευτεί και επιθυμούσε να διατηρήσει την παρθενία της, παρά τις προσπάθειες του πατέρα της να την παντρέψει.
Μετά τον θάνατο των γονιών της και ενώ η αγία ήταν σε νεαρή ηλικία, μοίρασε την περιουσία της, εγκατέλειψε το πατρικό της και αποσύρθηκε σε μια σπηλιά. Διδάχτηκε το μοναχικό βίο από τον γέροντα Σισίνιο και ασκήθηκε με μεγάλο ζήλο, φτάνοντας σε πολύ υψηλά πνευματικά επίπεδα. Μάλιστα, ενενήντα παρθένες συγκεντρώθηκαν γύρω της, εμπιστεύθηκαν τον εαυτό τους στα χέρια της και ακολούθησαν το παράδειγμά της. Έτσι, στην Αγία Ανθούσα οφείλεται η ανέγερση της μονής Μαντινέου, με τον ναό της Αγίας Άννας, καθώς και αυτή των Αγίων Αποστόλων.
Όταν κατά την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου ξέσπασε μεγάλος διωγμός κατά των αγίων εικόνων, η μονή όπου ζούσε η ίδια αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα, καθώς αποτελούσε ένθερμο κέντρο του χριστιανισμού. Η αγία συνελήφθη και βασανίστηκε, χωρίς ποτέ να απαρνηθεί την πίστη της.
Την ίδια περίοδο η σύζυγος του αυτοκράτορα νόσησε σοβαρά. Η αγία προφήτευσε τη θεραπεία της, καθώς και τη γέννηση δύο δίδυμων παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Η προφητεία της εκπληρώθηκε και, έτσι, γεννήθηκε η συνονόματή της, κόρη του αυτοκράτορα, και μετέπειτα αγία, Ανθούσα.
Ελεύθερη πια, η αγία επέστρεψε στη μονή της, όπου κοιμήθηκε εν ειρήνη σε βαθιά γεράματα.
