Πρωθιερέας
Ο Όσιος Ανδρέας Ζιμίν γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1872 στην οικογένεια ενός Κοζάκου της Τρανσβαϊκάλης. Μετά την αποφοίτησή του από τη Θεολογική Σχολή, χειροτονήθηκε ιερέας κατά το 1894 και διορίστηκε στον καθεδρικό ναό του Μπλαγκοβέσενσκ, όπου ασχολήθηκε ενεργά με την κατήχηση και εκπαίδευση των νέων.
Το 1900 μεταφέρθηκε στην Εκκλησία της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Τσέρνιγκοβ, όπου συνέχισε να εργάζεται διδάσκοντας τον λαό, χτίζοντας σχολεία και κηρύσσοντας τον λόγο του Ευαγγελίου μέσα από το επισκοπικό περιοδικό. Το 1901 έγινε ο ίδιος επίσκοπος της επαρχίας, αυξάνοντας τον αριθμό των εκκλησιών και των ενοριών της περιοχής.
Ο άγιος έδινε προσοχή στην ανατροφή των παιδιών και τη θεμελίωση της Ορθόδοξης πίστης. Το 1913 τιμήθηκε με παράσημα για το έργο του κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Από το 1918 έως το 1922, ήταν έντονη η δράση των αντάρτικων ομάδων των Μπολσεβίκων. Το 1919, ο Όσιος Ανδρέας απήχθη και κρατήθηκε αιχμάλωτος. Τη νύχτα της 18ης Ιανουαρίου 1920, το σπίτι του δέχθηκε επίθεση, κατά την οποία μαρτύρησε ο ίδιος και η οικογένειά του.
Λίγο νωρίτερα, είχε προφητεύσει τον θάνατό του, μέσα από όνειρο, που του φανέρωσε πως η ώρα του θανάτου του θα πλησίαζε. Μάλιστα, μετά την κοίμησή του βρέθηκε ένα γράμμα, στο οποίο περιέγραφε τα όσα είχε δει.
Το σώμα του, μαζί με τα σώματα των υπόλοιπων μελών της οικογένειάς του, τάφηκαν σε κοινό τάφο κοντά στην εκκλησία στο Τσέρνιγκοβ, όπου ανεγέρθηκε προς τιμήν τους μνημείο με το σύμβολο του σταυρού.
