Πρεσβύτερος
Στις 16 Νοεμβρίου 2006, οι αδελφές και το προσωπικό της Ιεράς Μονής Νέας Τιχβίνης στην Εκατερίνμπουργκ τοποθέτησαν έναν σταυρό στον τόπο του μαρτυρίου του Αγίου Αλεξάνδρου (Πόποβ). Ο πατήρ Αλέξανδρος, ιερέας από το χωριό Τραβιάνσκογιε της περιοχής Καμένσκι, δολοφονήθηκε βάναυσα το 1918 μαζί με αρκετούς από τους ενορίτες του. Η επισκοπική επιτροπή για την αγιοκατάταξη των αγίων κατάφερε να καθορίσει τα ονόματα των ενοριτών που έχασαν τη ζωή τους μαζί με τον πατέρα Αλέξανδρο, καθώς και τον τόπο του μαρτυρίου τους.
Αυτή η ιερή τοποθεσία βρίσκεται ενάμισι χιλιόμετρο από το χωριό Τραβιάνσκογιε, στο δάσος Πολόβινι. Το καλοκαίρι του 1918, οι μπολσεβίκοι έφεραν τον ιερέα και οκτώ ενορίτες της Εκκλησίας της Εισόδου. Πριν εκτελέσουν την ποινή, οι δολοφόνοι τους βασάνισαν για πολύ καιρό. Ο πατήρ Αλέξανδρος είχε σπασμένο τη σπονδυλική στήλη, το χέρι και τη γνάθο του, και του είχαν κόψει τα δάχτυλα. Ο διαμελισμένος ιερέας σηκώθηκε σε λόγχες. Οι άλλες θύματα υποβλήθηκαν σε εξίσου σκληρή μεταχείριση. Στη συνέχεια, οι δολοφόνοι πέταξαν τα σώματα σε μια χαράδρα, από όπου σύντομα τα ανέκτησαν οι χωρικοί.
Όταν η γυναίκα ενός από τους βασανισθέντες είδε τι είχε συμβεί στον άντρα της, έχασε το μυαλό της. Τα παιδιά τους έμειναν ουσιαστικά ορφανά. Ένας από τους δολοφόνους, ο Λεονίντ Ζουέβ, σκοτώθηκε από εξοργισμένους χωρικούς.
Ο τόπος του μαρτυρίου του αγίου μάρτυρα και των οκτώ ενοριτών υποδείχθηκε από έναν παλιό κάτοικο του χωριού Τραβιάνσκογιε, τον Γεννάδιο Ιβάνωβιτς Τσεμίζοφ: «Ο πατέρας μου μου το έδειξε. Συχνά περνούσαμε από αυτό το μέρος όταν ήμουν μικρός, και μου έχει μείνει στη μνήμη.»
Στις 16 Νοεμβρίου, ο Γεννάδιος Ιβάνωβιτς και η Ευγενία Αντρέεβνα ήρθαν μαζί με την κοινότητα της μονής στην χαράδρα στο δάσος Πολόβινι για να τιμήσουν τη μνήμη των συγχωριανών τους που βρήκαν μαρτυρικό τέλος. Μετά την τοποθέτηση του σταυρού, οι αδελφές διάβασαν έναν Ακάθιστο ύμνο προς όλους τους αγίους.
