O Άγιος Αλέξανδρος Γιαροσλάβιτς «Νιέφσκι» γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1220 στo Περεσλάβλ (νυν Περεσλάβλ-Ζαλέσκι του Γιαροσλάβλ). Ο πατέρας του, πρίγκιπας Γιαροσλάβ, ανέβηκε στον θρόνο του Νόβγκοροντ το 1227. Σε αυτή τη δύσκολη εποχή, ο Άγιος Αλέξανδρος έγινε πολεμιστής και υπερασπιστής του ρωσικού λαού. Νίκησε στη μάχη ενάντια στους Σουηδούς, στις 15 Ιουλίου 1240, στον ποταμό Νέβα και πήρε το προσωνύμιο Νιέφσκι.
Το 1241, άρχισε να ανακτά τις περιοχές γύρω από το Πσκοβ, με σκοπό την ολική απελευθέρωσή του. Το 1242, νίκησε τους τεύτονες στη μάχη που συντελέστηκε στη λίμνη Πέιπους (ή Τσούντσκο-Πσκόβσκοε). Ο άγιος πρίγκιπας υπερασπίστηκε σθεναρά τη Ρωσία ενάντια σε κάθε εχθρό, συμπεριλαμβανομένων των Τατάρων. Χαρακτηρίστηκε, έτσι, ως ο Μεγάλος Πρίγκιπας της Ρωσίας.
Μεταξύ άλλων, προσπάθησε με κάθε τρόπο να ενισχύσει τις ειρηνικές σχέσεις με τη Χρυσή Ορδή, πράγμα που θεωρούνταν απαραίτητο για τη σωτηρία και ευημερία της Ρωσίας. Το 1263 παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, ενώ βρισκόταν σε ένα μοναστήρι στο Γκοροντέτς του Βόλγα. Τα άφθαρτα λείψανά του βρέθηκαν και δοξάστηκαν με τιμές, καθώς η λατρεία του ως αγίου άρχισε αμέσως μετά την ταφή του.
Η εκκλησιαστική δοξολογία του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι πραγματοποιήθηκε το 1547 υπό τον Μητροπολίτη Μακάριο. Ο ρωσικός λαός τον τιμά έως σήμερα, θεωρώντας τον προστάτη και άγιό του.
