Ο Μάρτυρας Αλέξανδρος, στρατιώτης, έπαθε για τον Χριστό μαζί με την αγία Μάρτυρα Αντωνίνα.
Ο Μάρτυρας Αλέξανδρος ήταν ένας από τους στρατιώτες που ο ηγεμόνας Φιστ έστειλε σε οίκο ακολασίας, για να ατιμάσουν τη μάρτυρα Αντωνίνα, την οποία είχαν ρίξει εκεί επειδή ομολόγησε τον Χριστό. Όμως ο Κύριος ενέπνευσε τον Αλέξανδρο να σώσει την αγία. Η Αντωνίνα, σκεπασμένη με τον μανδύα του, βγήκε κρυφά από το σπίτι, ενώ εκείνος έμεινε στη θέση της. Όταν οι στρατιώτες δεν βρήκαν τη μάρτυρα Αντωνίνα, συνέλαβαν τον Αλέξανδρο και τον οδήγησαν σε δίκη. Με διαταγή του ηγεμόνα τον υπέβαλαν σε βασανιστήρια και διέταξαν να αναζητηθεί η Αντωνίνα. Αλλά η αγία μάρτυρας, κατ’ εντολήν του Κυρίου, ήλθε μόνη της στο δικαστήριο του Φιστ.
Μετά τα βασανιστήρια, στους αγίους Αλέξανδρο και Αντωνίνα έκοψαν τα χέρια, τους έριξαν σε λάκκο με φλεγόμενο πυρ και κατόπιν σκέπασαν τον λάκκο με χώμα. Έτσι οι άγιοι αθλητές παρέδωσαν τις ψυχές τους στα χέρια του Θεού. Για το κακούργημά του ο ηγεμόνας Φιστ τιμωρήθηκε φοβερά από τον Θεό: μέσα του κατοίκησε δαίμονας και τον βασάνιζε επί επτά ημέρες, και ύστερα ο ηγεμόνας πέθανε.
Οι άγιοι μάρτυρες Αλέξανδρος και Αντωνίνα μαρτύρησαν το έτος 313.
Στα Προλόγια η μνήμη τους τίθεται στις 10 Ιουνίου. Τα λείψανα των αγίων μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και κατατέθηκαν στη Μονή του Μαξίμου.
