Ο Άγιος Αλέξανδρος ήταν αρχιεπίσκοπος υπό τον Άγιο Μητροφάνη, τον πρώτο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Είχε μια χαρισματική προσωπικότητα και διακρινόταν για τις αρετές του. Κατά την Α' Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος του Πατριάρχη, υπερασπιζόμενος την Ορθόδοξη πίστη ενάντια στην αίρεση του Αρείου. Μετά τον θάνατο του Μητροφάνη, ο ίδιος έγινε διάδοχός του. Φρόντισε με επιμέλεια την Εκκλησία και αντιστάθηκε με σθένος στους αιρετικούς και τους φιλοσόφους, που παρέσυραν τα πλήθη σε με ψευδείς διδασκαλίες. Όταν σε μία αντιπαράθεση διέταξε τον αντίπαλό του να σιωπήσει, εκείνος έχασε έξαφνα τη φωνή του, γεγονός που οδήγησε πολλούς να μεταστραφούν στον Χριστιανισμό.
Με την προσευχή και τη δύναμη της πίστης του, τιμώρησε τον Άρειο, ο οποίος, εξαπατώντας τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, θέλησε να προσέλθει στη Θεία Κοινωνία. Ωστόσο, ο άγιος δήλωσε πως δεν θα τον δεχόταν. Την ημέρα που ο Άρειος επρόκειτο να εισέλθει στον ναό, αρρώστηκε βαριά και έχασε ξαφνικά τη ζωή του, γεγονός που θεωρήθηκε σημάδι της οργής του Θεού για την ψευδή του διδασκαλία.
Ο Άγιος Αλέξανδρος κυβέρνησε την Εκκλησία για πολλά χρόνια. Πριν από τον θάνατό του, υπέδειξε ως διαδόχους του δύο άξιους άνδρες. Κοιμήθηκε στην ηλικία των ενενήντα οκτώ ετών. Ο Άγιος Παύλος, ο πρώτος Πατριάρχης που είχε το όνομα αυτό, τον διαδέχτηκε στον θρόνο.
Ο Άγιος Ιωάννης, ο αποκαλούμενος Καππαδόκης, έγινε Πατριάρχης μετά από τον μη ορθόδοξο Τιμόθεο. Υπερασπίστηκε με θάρρος την ορθόδοξη πίστη, κυνηγήθηκε και υπέμεινε σφοδρούς διωγμούς από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο. Μετά από τον θάνατο του τελευταίου, εκλέχθηκε στον θρόνο ο ευσεβής Ιουστίνος, ο οποίος μαζί με τον Ιωάννη αποκατέστησε τελικά την ειρήνη στην Εκκλησία.
Ο Άγιος Παύλος, ο τέταρτος Πατριάρχης, ήταν αρεστός στο πλήρωμα της Εκκλησίας. Ωστόσο, βλέποντας τα βάσανα των πιστών, εγκατέλειψε τον πατριαρχικό θρόνο και αποφάσισε να απομονωθεί στο μοναχισμό. Η αποχώρησή του προκάλεσε μεγάλη θλίψη στη βασίλισσα Ειρήνη και τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο.
Μεταξύ άλλων, ο άγιος ζήτησε την επαναφορά της προσκύνησης των ιερών εικόνων και προειδοποίησε τον λαό για τον κίνδυνο των αιρέσεων. Κοιμήθηκε, αφήνοντας την Εκκλησία σε μεγάλη αναταραχή. Τα λόγια του αποτέλεσαν αφορμή για την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας και του ορθού δόγματος.
